‘Alles is uit verwondering verwoord.’ Pierre Kemp in dagblad Trouw

 

Trouw 1 Trouw 2

Twee mooie pagina’s in Trouw (bijlage Letter & Geest) over de gedichten van van Pierre Kemp, bijeengebracht in Het regent in de trompetten.

Een enthousiaste Janita Monna schrijft:

“Het is of de tijd er geen vat op heeft gekregen, zo fris is deze poëzie. En zo kleurrijk. […]

Alles is uit verwondering verwoord. […] Dat maakt het verleidelijk om flink te citeren uit deze bloemlezing.’

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailby feather

Marianne Aartsen over Pierre Kemp

Marianne Aartsen bezocht de tentoonstelling De hand van Pierre Kemp. Studies, schetsen, werken op papier in het Bonnefantenmuseum en schreef ons over haar bevindingen:

“Ik kende zijn schilderijen die ik vaker  in hetzelfde museum zag. Zijn tekeningen en schetsen vind ik ‘mooier’, ze zijn van een gevoelig en trefzeker talent en soms Rembrandtesk in zijn landschapsschetsen.
Hij beheerste de kunst van het weglaten.  Wat in zijn generatie niet vaak voorkwam.”

Marianne Aartsen Untitled, oil paint om panel, 244 x 122 cm.
Marianne Aartsen
Untitled (2013), oil paint on panel, 244 x 122 cm.
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailby feather

Zoek de verschillen

In zijn column voor de Volkskrant, bijlage Sir Edmund van 30 september, schreef Remco Campert twee gedichten van Pierre Kemp over uit de zojuist verschenen bloemlezing Het regent in de trompetten. De mooiste gedichten van Pierre Kemp.

Dat vond ik, als liefhebber van deze dichter, natuurlijk fijn. Maar de teleurstelling sloeg onmiddellijk toe.

Het eerste gedicht ‘Optimisme om de dood’ komt er nog redelijk vanaf, al verdonkeremaant Campert in de voorlaatste regel twee woorden.

Maar helemaal mis gaat het in ‘Portret van de Maas’.

De oude Pierre Kemp schreef:

 Ik sta voor het trage water en beken,
hoe vrouwenleeg ik ben.
De stroom werd een verlaten lijst,
waar niets in daalt meer, niets in rijst.
De Maas glijdt zonder fantasie voorbij.
Er is geen vrouw meer, die nog zwemt voor mij.

Dit is wat Remco Campert ervan maakt:

Ik sta voor het trage water en beken,
De stroom werd een verlaten lijst.
De Maas glijdt zonder fantasie voorbij.
Er is geen vrouw meer, die nog zweet voor mij.

Twee complete regels verduisterd. En het geestige ‘zwemt’ verbasterd tot dat volkomen misplaatste ‘zweet’!

Ook in het van Hans Tentije geciteerde gedichten ging overigens van alles mis.

De redactie moet Remco Campert niet zo laten zwemmen. Het zweet breekt een mens uit.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailby feather

Pierre Kemp in de Universiteitsbibliotheek Maastricht

ei voor T

De Universiteitsbibliotheek Maastricht heeft met curieuze grafische objecten uit haar eigen collectie – waaronder het door de dichter beschilderde en met een klein gedicht beschreven ei voor zijn muze Turkoois; zie daarover zijn biografie en zijn Verzameld werk – een kleine expositie ingericht over Pierre Kemp.

Ook te zien: een wonderlijke serie revue- of balletfantasieën uit 1931;  een met tekeningen verduidelijkte brief aan Adriaan De Roover; een uniek, met de hand geschreven en getekend cryptisch boekje voor de reeds genoemde muze Turkoois; en nog zo het een en andere uit de verzameling Kempiana van  de Universiteitsbibliotheek.

Deze mini-expositie sluit aan bij de tentoonstelling ‘De hand van Pierre Kemp’ in het Bonnefantenmuseum.

Tijdens kantooruren te bezichtigen in de museumhoek van het Bestuursgebouw van Universiteit Maastricht op de Minderbroedersberg.

Informatie: drs. O. Essers, conservator Bijzondere Collecties
odin.essers@maastrichtuniversity.nl

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailby feather