Tagarchief: Gerard Reve

Gerard Reve en Pierre Kemp

Gerard-Reve

Gerard Reve was een liefhebber van Pierre Kemp.

Op 16 augustus 1971 schreef hij aan Simon Carmiggelt:
‘Ik ben absoluut niet op stoot. Ik schrijf deze brief met zeer wanhopige inspanning. “Met zeer zachte plof.”‘

Dat laatste was een citaat uit een gedicht van Kemp.
Reve vervolgde:

‘Ken je dat gedicht van Pierre Kemp, van kort voor zijn dood, toen hij al bijna blind was? Een jaar of wat geleden, in Tirade. “Wat is het stil in de dichterlijke straten!’ begint het, geloof ik.’

Reve moet bijzonder getroffen zijn geweest door dit gedicht, dat in november 1964, dus zeven jaar eerder, niet in het tijdschrift Tirade, maar in De Gids had gestaan. Al die tijd had hij er op zijn minst twee regels van onthouden.

Kemps ouderdomsgedicht gaat als volgt:

VERDROOGDE WAAN

Wat is het stil in die dichterlijke straten!
Er komen nog wel wangen
met vrouwenverf behangen
langs de gevels, maar de gaten
van de ogen
blijven dof.
Ik blaas naar die verf mijn onvermogen
met zeer stille plof.
Hoe kan het bloeiend leven zo vergaan
tussen de cijfers van mijn jaren met verdroogde waan?

 

kemp1 (2)

kemp2

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailby feather

Gerard Reve

reve

Soms maak ik me wel eens zorgen over het feit, dat ik geen konkurrentsie heb, & geruisloos almaar beroemder word. Het zou wel leuk zijn als er vijf, zes jongens waren van mijn peil, om mede te wedijveren. Maar er is niemand van ongeveer mijn gehalte, die nog produceert. Van Hermans wordt al 1 1/2 of 2 jaar een roman aangekondigd, maar ik moet hem  nog zien. Louis Paul Boon schrijft niet meer, maar schildert nu. Richard Minne is dood, Jan van Nijlen is dood, Pierre Kemp is dood.

Gerard Reve in een brief aan Josine Meyer, 3 september 1971.
Foto: ANP.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailby feather